Een conferentie openen plaatst haar kaart al in het kanaal, en Delen — in de voorkamer voordat je binnengaat, en daarna in de conferentiebalk — opent een klein venster met datzelfde adres om ergens anders te plakken, naast Kopiëren en Intrekken. Het opnieuw openen toont de link die je al hebt, in plaats van een tweede aan te maken. Als de ruimte eindigt — of je de link intrekt — blijft de kaart staan en wordt het verslag van wat er gebeurde: hoe lang de vergadering duurde en hoeveel verschillende mensen erin waren, met het volgende dat nog kan in plaats van een knop die niet meer werkt. Een P2P-sessie zegt hoe lang die duurde; een ruimte en een solospel zeggen geen van beide, want een plek heeft geen begin om te meten. De link draagt welke ruimte het is en nooit de toestemming erin te zijn: wie hem volgt moet nog steeds geregistreerd en lid van het kanaal zijn, dus een link is een uitnodiging voor een ruimte die je toch al kon bereiken, geen omweg langs de kanaaldeur. Alleen een geregistreerde bijnaam kan er een maken.
Delen maakt een link naar het gesprek en opent die in een klein venster met het adres, Kopiëren en Intrekken. Hij staat in de voorkamer voordat je binnengaat, en daarna in de conferentiebalk, zodat je mensen kunt uitnodigen en dan naar binnen loopt. Het venster sluiten laat de knop staan met de tekst Deellink, die het weer opent. Het adres in een kanaal of een privébericht plakken tekent een kaart in plaats van een kaal adres — elke zulke link wordt een kaart, ook een die iemand je van buitenaf stuurde.
Wat een link niet doet
Een link zegt om welke ruimte het gaat; hij zegt nooit dat je erin mag. Wie hem volgt moet nog steeds bij NickServ geregistreerd en lid van het kanaal zijn, en een vergrendelde conferentie weigert nog steeds iedereen behalve de moderatoren. Alleen een geregistreerde bijnaam kan er een maken, want de link legt vast wie hem maakte.
