Listy, które mogą rosnąć bez ograniczeń — historia wiadomości, dziennik bezpieczeństwa terminala, dziennik zdarzeń bota — nie ładują się naraz. Ładują się strona po stronie i pobierają kolejną, gdy zbliżasz się do krawędzi tego, co już jest.
Przewijanie
- Przewiń w stronę krawędzi listy, a kolejna strona załaduje się tuż przed tym, jak do niej dotrzesz, więc lektura nie zostanie przerwana.
- W historii wiadomości starsze wiadomości ładują się nad tym, co czytasz, a Twoje miejsce zostaje zachowane — czytany tekst nie przesuwa się.
- Kolejna strona ładuje się dopiero, gdy sam przewiniesz listę. Przewinięcie czatu do nowej wiadomości nigdy samo nie ładuje historii.
Załaduj więcej
Pod każdą stronicowaną listą znajduje się też przycisk Załaduj więcej. Robi dokładnie to samo co dotarcie do krawędzi i jest sposobem na przeglądanie listy klawiaturą lub czytnikiem ekranu, bez gestu przewijania. Znika, gdy nie ma już nic do załadowania.
Jak poznać, gdzie kończy się lista
- Koniec listy — Znacznik zamyka listę, gdy wszystko zostało załadowane. Bez niego koniec listy jest nie do odróżnienia od strony, która nigdy nie dotarła.
- Wyświetlanie N z M — Niektóre listy mają limit zamiast stronicowania i mówią o tym wprost. Taka liczba oznacza, że lista na ekranie nie jest całą listą.
- Pusto — Lista bez zawartości mówi to wprost, więc pustej listy nigdy nie pomylisz z taką, która wciąż się ładuje.
Dlaczego niektóre listy mają limit zamiast stronicowania
Kilka list pokazuje dużą stałą liczbę wpisów zamiast podziału na strony: lista użytkowników, zapamiętane nicki, Twoje rozmowy i same zaufane terminale. Są uporządkowane według czegoś, co zmienia się, gdy na nie patrzysz — kto odezwał się ostatni, kiedy terminal był ostatnio używany — więc przeglądanie stron mogłoby pominąć wpis, który się przesunął. Tam, gdzie istnieje takie ryzyko, pokazywana jest cała lista do dość wysokiego limitu, a każde skrócenie jest jawnie zaznaczone, a nie ukryte.